Abstrakcja to proces usuwania szczegółów w celu stworzenia reprezentacji obiektu, który nie przypomina bezpośrednio oryginalnego obiektu. Jest to podstawowe pojęcie w matematyce i programowaniu komputerowym i jest szeroko stosowane w modelowaniu systemów fizycznych.
Abstrakcja jest często używana jako heurystyka, aby uzyskać prostszy widok złożonych obiektów, takich jak abstrakcja z liczb racjonalnych do liczb całkowitych lub z reprezentacji integralnych do reprezentacji zmiennoprzecinkowych o skończonej precyzji.
Abstrakcjonizm to ruch w malarstwie, który rozpoczął się w Nowym Jorku na początku lat 60. Charakteryzuje się płaskimi obszarami koloru i twardymi geometrycznymi kształtami, a niektóre obrazy zawierają paski lub siatki. Na styl ten wpłynął ruch sztuki minimalistycznej, który dążył do zredukowania sztuki do jej najbardziej istotnych elementów.
Sztuka abstrakcyjna to proces tworzenia dzieła, które skupia się na cechach formalnych, a nie na wizualnej reprezentacji obiektów. Sztuka abstrakcyjna istnieje w wielu formach, w tym w malarstwie i rzeźbie. Często trudno jest odróżnić sztukę abstrakcyjną od sztuki nieprzedstawiającej, takiej jak minimalizm, która również skupia się na cechach formalnych, ale może używać kształtów lub kolorów do reprezentowania idei lub emocji. Abstrakcyjne obrazy często wykorzystują kolor, formę i linię, aby stworzyć poczucie ruchu lub rytmu. Sztuka abstrakcyjna jest również często opisywana jako przyjemna wizualnie bez odniesienia do żadnego konkretnego tematu.
